Szczególnie cenne właściwości lecznicze melisy lekarskiej nie są zapewne kwestionowane. Powszechnie znana jest bowiem jako lek działający uspokajająco w niektórych postaciach astmy, w neurastenii i nerwicach serca. Melisa wzmaga również apetyt i poprawa trawienie, przez co jest wskazana w chorobach żołądka. Działa wzmacniająco na mózg, serce, macicę oraz układ trawienny. Znane jest jej działanie przeciwskurczowe i rozkurczowe na mięśnie gładkie jelit, zmniejszające napięcie mięśni jelita grubego. Melisa jest środkiem pobudzającym fizycznie i umysłowo, dzięki czemu często przypisuje jej się działanie wpływające na przedłużenie życia. Melisa to również zioło działające przeciwbólowo, przeciwbakteryjnie i przeciwwirusowo. Jest skutecznym środkiem napotnym i wiatropędnym, łagodzi bóle menstruacyjne i wpływa regulująco na różnego rodzaju zaburzenia miesiączkowania. Zdecydowanie zmniejsza nadpobudliwość płciową, wzmacnia pamięć, przeciwdziała niedokrwistości. Jest środkiem przeciwwymiotnym u kobiet ciężarnych oraz mlekopędnym. Wykazuje także słabe działanie moczopędne, nasenne oraz przeciwzapalne. Szczególnie wskazana jest do leczenia takich chorób jak: migrena wywołana złym trawieniem, nerwobóle twarzy, zębów, ucha, astma, niedokrwistość, nadmierna akcja serca, drgawki dziecięce, epilepsja, napady nerwowe, pobudliwość, choroby żołądka, omdlenie, zawroty głowy, szum w uszach, anemia, niestrawność, depresja, skurcze, bezsenność, uczucie niepokoju, stany zapalne dróg żółciowych i trzustki i kolka jelitowa. Zewnętrznie melisę stosuje się do łagodzenia ukąszeń owadów, urazów, wrzodów i bólów gośćcowych i reumatycznych.